Tak naprawdę najdalszy przecież byłem od tego, żeby kwestionować rolę Wałęsy w czasach „Solidarności" i później, podważać mit i zasługi człowieka honorowanego przez cały świat. Ale jednocześnie czułem podwójny dyskomfort, bo... gdybyż to był tylko brak skromności lidera! Ważniejsze było, że przypisujący sobie prometejskie cechy Lechu przede wszystkim – czego do dziś pewnie nie jest świadom! – pomniejszał zasługi i obrażał pamięć dziesiątek tysięcy ludzi wszystkich pokoleń opozycji antykomunistycznej, bez których jego, Wałęsy, przywództwo nigdy by się nie zakończyło sukcesem.