Czytaj dalej już od 9,90 zł (zamiast 39 zł)
Dostęp do treści RP.PL w serwisie i aplikacji:
- codzienne wiadomości, wartościowe komentarze i opinie na serwisie
- pogłębione reportaże i publicystyka w Plusie Minusie
Malarstwo Republiki Weimarskiej: okopy, kabarety i bokserzy
Artyści Republiki Weimarskiej malują okopy, inwalidów wojennych, dermatologów, lesbijki, kabarety i bokserów: świat Goldene Zwanziger, czyli złotych lat 20., po których przyszedł kryzys i zwycięstwo Hitlera.
George Grosz, „Boss” (1922): nie sposób polubić kapitalizmu
Otto Dix, „Rodzice I” (1921): zbankrutowany syn patrzy na pokolenie wychowanków Bismarcka
Otto Dix, „Transplantacja” (z teki „Wojna”, 1924): człowiek-słoń spod Verdun
Christian Schad, „Półakt” (1929): nie ma dla człowieka innego pocieszenia
Reklama
Republika Weimarska miała kluczowe znaczenie dla historii XX wieku. Na jej przykładzie można dobrze pokazać, jak krucha jest demokracja. Weimar jest przykładem państwa słabego, skrajnie podzielonego politycznie i społecznie. Demokracji, której w pewnej chwili niewielu chciało bronić. Niemcy tamtego czasu były i są przywoływane jako przestroga przed politycznymi radykalizmami. To do nich porównuje się dzieje innych państw, ostatnio Rosję doby Jelcyna.
Jest też inna Republika Weimarska – mityczna kraina eksperymentu artystycznego, swobody obyczajowej i wolności, świetnie zobrazowanych w filmie „Kabaret" z 1972 roku Boba Fosse'a z Lizą Minnelli i Michaelem Yorkiem w rolach głównych. Czy można opowiedzieć o Niemczech tego czasu w tak różnych wymiarach właśnie poprzez sztukę? Wystawa „New Objectivity: Modern German Art in the Weimar Republic, 1919–1933" w Los Angeles Country Museum of Art (a wcześniej w weneckim Museo Correr) to ryzykowna, ale fascynująca próba stworzenia takiej opowieści.
Pozostało jeszcze 94% artykułu
Reklama
Reklama
