Najlżejszy od lat album Toma Waitsa - Bad As Me

Na płyty Waitsa jakoś się nie czeka. Bo i po co czekać, skoro wiadomo, że znów usłyszymy ten sam przeraźliwie zdarty głos i muzykę rozpostartą gdzieś między bluesem i kabaretem, brudną knajpianą balladą i skacowanym dźwiękowym kolażem bez konkretnej gatunkowej tożsamości? A jednak kiedy już kolejny album trafia do rąk, całymi tygodniami trudno wyjąć go z odtwarzacza. Z „Bad As Me" jest dokładnie tak samo – to po prostu jeszcze jeden dowód, że Waits jest oryginałem nie do podrobienia. Nie ma tu żadnej rewolucji, a jednak z dobrze znanych składników znów udało mu się upichcić coś świeżego.