Rytuały szwajcarskiego samuraja

Nik Bartsch's,

Ronin Live

,

ECM/Universal

Kto był na koncercie zespołu Ronin szwajcarskiego pianisty i kompozytora Nika Bartscha, na pewno tego nie zapomni. I w mej pamięci utkwiło wspomnienie sprzed kilku lat. Niemal zupełny mrok w sali warszawskiej Fabryki Trzciny, rozświetlany tylko kilkoma fioletowymi nitkami neonówek, znaczących miejsca, gdzie na scenie byli artyści. Ciemność stwarzała idealne warunki do odbioru świeżej, pełnej repetycji, ale i wybuchów ekspresji muzyki z pogranicza minimalizmu, improwizacji jazzowej, transu i medytacji.

Było jasne, że zetknęliśmy się z niezwykłym zjawiskiem. Gdy Ronina odkrył szef wytwórni ECM Manfred Eicher i w 2006 r. wydał jego płytę „Stoa", formacja miała już w dorobku trzy albumy, a jej lider nagrywał też solo i z grupą Mobile.

41-letni dziś Nik Bartsch ukończył konserwatorium, studiował filozofię i lingwistykę. Znaczącym doświadczeniem był dlań pobyt w Japonii. Zainspirowały go tradycje samurajskie i rytuały medytacyjne. W Zurychu ze swym zespołem Mobile, w Tokio i Osace z miejscowymi artystami, uczestniczył w wielogodzinnych performance'ach.

Z Roninem nie prowadzi tego rodzaju praktyk, a japońską muzykę rytualną kojarzy m.in. z funkiem, rockową ekspresją i minimalizmem, samodzielnie podejmującym idee Erika Satie czy Steve'a Reicha. Jak haiku – małymi środkami osiąga wielki efekt.