Barbara Hollender poleca nowości na DVD

Avenue, apartamentów jak na Manhattanie i bohaterów, którzy żyją jak w amerykańskim śnie. Odwrotnie. Bohater filmu jest skromnym nauczycielem plastyki, nieudacznikiem, który ma w życiu sporo pecha, a na dodatek na co dzień użera się z ojcem – starszym panem o lekkim nastawieniu do życia, próbującym maksymalnie przyjemnie wykorzystać czas, jaki mu pozostał. Są też w „Juliuszu” inne nieźle zarysowane postacie jak kumpel-cwaniak i pani weterynarz, która może być wybawieniem, ale jednak najzabawniej jest wtedy, gdy na ekranie są ojciec i syn, zabawnie zagrani przez Wojciecha Mecwaldowskiego i Jana Peszka. Zwariowane tempo i stand-upowe żarty wielu widzów wciągną.

„Kręcisz mnie” to już typowa komedia romantyczna. Jocelyn jest szefem wielkiego koncernu i niepoprawnym kobieciarzem. Gdy po śmierci matki, siedzi w jej wózku inwalidzkim i przegląda rodzinne pamiątki, wpada nagle atrakcyjna sąsiadka. Mężczyzna wykorzystuje sytuację i próbuje ją poderwać na litość, udając kalekę. Nie wychodzi mu to, ale dziwczyna przedstawia mu swoją siostrę - piękną skrzypaczkę naprawdę przykutą do inwalidzkiego krzesła. To jest miłość od pierwszego wejrzenia. Jocelyn brnie w kłamstwo. Temat już na pierwszy rzut oka wydaje się ryzykowny, ale Franck Dubosc, który zresztą również gra główną rolę, wychodzi z tej afery obronną ręką. Głównie dzięki francuskiej lekkości.

No i wreszcie „Też go kocham” Jesse Peretza, ekranizacja powieści Nicka Hornby’ego, autora m.in. „Był sobie chłopiec”. Chłopak głównej bohaterki – Annie, jest zafascynowany muzykiem Tuckerem Crowem, który wydał debiutancką płytę i zniknął. Kobieta czuje się odsuwana przez ukochanego na drugi plan i – trochę z zemsty – zaczyna przygotowywać wpisy na blogu i... korespondować z Crowem. Można zgadnąć, co się stanie, gdy ta dwójka wreszcie się spotka. Dużo jest w filmie Peretza energii, a całość trzymają odtwórcy głównych ról Rose Byrne i Ethan Hawke.

Himalajów artystycznych nie ma co się po tych romantycznych komediach spodziewać, ale w końcu nie o to w tym gatunku chodzi. A dwie sympatycznie spędzone godziny to też wartość nie do pogardzenia.