Kto nie zauważy zmiany, polegnie

Z jednej strony na rynku brakuje dobrej jakości tworzyw. Z drugiej tworzywa są produktem nieszczególnie kochanym w UE, postrzeganym – niekoniecznie słusznie – jako główny sprawca dewastacji środowiska. I tu się włącza trzecia strona, czyli obostrzenia związane z produkcją tworzyw, mnogość i zmienność norm windujących koszty wytwarzania w tej branży. Do tego dochodzą trudności związane z importem spoza UE, który wbrew unijnym zasadom dla wybranych może być łatwiejszy.