Zwykły szpital nie wystarczy

[b]RZ: Po jakim czasie od wypadku lekarze będą mogli ocenić, czy ciężko poparzeni górnicy wrócą do zdrowia? [/b]

[b]Dr Andrzej Krajewski, ordynator Centrum Leczenia Oparzeń w Gryficach: [/b]W naszej dziedzinie medycyny nie można tego określić. Nie jest tak, jak przy innych rodzajach leczenia: że np. po pięciu dniach wiadomo, iż kryzys minął. Przy leczeniu oparzeń nie istnieje pojęcie „kryzys”. Czasem leczymy pacjenta bardzo agresywnymi metodami przez wiele tygodni.

[b]Jakie szanse na przeżycie ma pacjent z rozległymi poparzeniami?[/b]

Przede wszystkim nie chcę mówić o ofiarach wypadku kopalni w Rudzie Śląskiej – nie wiem jeszcze, w jakim są stanie. Statystyka mówi, że u pacjenta z 60 – 70-procentowymi poparzeniami szanse na przeżycie wynoszą ok. 50 procent. To znaczy, że szansa jest duża! Pacjenci z poparzeniami 30

– 40 procent ciała powinni w zdecydowanej większości przeżyć wypadek. Warunkiem jest oczywiście, by leczenie odbywało się w specjalistycznym ośrodku.

[b]Na czym ono polega?[/b]

Wspomagamy oddech, pracę nerek, odżywiamy i nawadniamy pacjenta, podaje- my antybiotyki. Równocześnie usuwamy zniszczoną przez poparzenia tkankę. Wszystkie te zabiegi trzeba prowadzić równocześnie, jak tylko pacjent trafi do specjalistycznego ośrodka. I to dlatego leczenie takiego chorego jest tak drogie.

[b]Jaką rolę odgrywa tu czas?[/b]

Z reguły w pierwszej kolejności poparzeni trafiają na oddziały intensywnej terapii w zwykłym szpitalu – tam są zabezpieczane ich podstawowe funkcje życiowe, uzupeł- niane płyny, podawane środki przeciwbólowe. Następnie powinni trafić do takiego ośrod- ka jak nasz – jest na to kilka, maksymalnie kilkanaście godzin. Jeśli nie stanie się to w ciągu doby, szanse na przeżycie maleją.

[b]Jak to bywa w praktyce?[/b]

Szpitale często czekają do czwartej, piątej doby z przekazaniem nam chorego z poparzeniami. To jest dla niego niekorzystne.