Maksymalne opłaty za usunięcie pojazdu z drogi i parkowanie od 1 stycznia 2020 r.

Usuwanie pojazdów oraz prowadzenie parkingu strzeżonego dla pojazdów usuniętych  to zadanie własne powiatu. Rada powiatu co roku uchwala wysokość opłat z tego tytułu, które ponoszą właściciele usuniętych pojazdów.  Opłaty nie mogą przekraczać maksymalnych stawek określanych  przez Ministra Finansów. Stawki na 2020 r. MF podał w obwieszczeniu z 1 sierpnia 2019 r.  (Dz.U. z 6 sierpnia 2019 r. poz. 735). Oto one:

1) rower lub motorower:

a) za usunięcie – 118 zł (obecnie 115 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 22 zł (obecnie 21 zł);

2) motocykl:

a) za usunięcie – 232 zł (227 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 29 (28 zł);

3) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t:

a) za usunięcie – 503 zł (494 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 42 zł (41 zł);

4) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 t do 7,5 t:

a) za usunięcie – 628 zł (616 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 54 zł (53 zł);

5) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 7,5 t do 16 t:

a) za usunięcie – 887 zł (871 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 79 zł (77 zł);

6) pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 16 t:

a) za usunięcie – 1308 zł (1284 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 142 zł (139 zł);

7) pojazd przewożący materiały niebezpieczne:

a) za usunięcie – 1591 zł (1562 zł),

b) za każdą dobę przechowywania – 208 zł (204 zł).

Zgodnie z art. 130a ustawy - Prawo o ruchu drogowym, pojazd jest usuwany z drogi na koszt właściciela w przypadku:

1) pozostawienia pojazdu w miejscu, gdzie jest to zabronione i utrudnia ruch lub w inny sposób zagraża bezpieczeństwu;

2) nieokazania przez kierującego dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie, jeżeli pojazd ten jest zarejestrowany w kraju niebędącym państwem członkowskim - jeżeli kierujący nim nie okazał dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC lub dowodu opłacenia składki za to ubezpieczenie;

3) przekroczenia wymiarów, dopuszczalnej masy całkowitej lub nacisku osi określonych w przepisach ruchu drogowego, chyba że istnieje możliwość skierowania pojazdu na pobliską drogę, na której dopuszczalny jest ruch takiego pojazdu;

4) pozostawienia pojazdu nieoznakowanego kartą parkingową, w miejscu przeznaczonym dla pojazdu kierowanego przez osoby  niepełnosprawne;

5) pozostawienia pojazdu w miejscu obowiązywania znaku wskazującego, że zaparkowany pojazd zostanie usunięty na koszt właściciela;

6) kierowania pojazdem przez osobę nieposiadającą uprawnienia do kierowania pojazdami albo której zatrzymano prawo jazdy i nie ma możliwości zabezpieczenia pojazdu poprzez przekazanie go osobie znajdującej się w nim i posiadającej uprawnienie do kierowania tym pojazdem.

W niektórych sytuacjach służby porządkowe mogą usunąć z drogi prawidłowo zaparkowany pojazd jeżeli np. utrudnia on prowadzenie akcji ratowniczej, nie ma tablic rejestracyjnych lub jego stan wskazuje na to, że został porzucony.

Ponadto pojazd może być usunięty z drogi na koszt właściciela, jeżeli nie ma możliwości zabezpieczenia go w inny sposób, w przypadku gdy:

1) kierowała nim osoba:

a) znajdująca się w stanie nietrzeźwości lub w stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,

b) nieposiadająca przy sobie dokumentów uprawniających do kierowania lub używania pojazdu;

2) jego stan techniczny zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego, powoduje uszkodzenie drogi albo narusza wymagania ochrony środowiska.

Przypomnijmy, że 5 grudnia 2018 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł niekonstytucyjność przepisów uzależniających wydanie usuniętego z drogi pojazdu od uprzedniego uiszczenia opłaty za jego odholowanie i parkowanie na parkingu strzeżonym (sygn. akt K 6/17). Przepisy te  utracą moc obowiązującą 13 września 2019 r.