Rada miejska ustaliła opłaty za usługi przewozowe lokalnego transportu zbiorowego.
Określono m. in. wysokość opłaty dodatkowej za brak biletu lub posiadanie biletu nieważnego, brak dokumentu uprawniającego do bezpłatnego lub ulgowego przejazdu, spowodowanie zatrzymania pojazdu lub zmiany trasy pojazdu bez uzasadnionej przyczyny oraz wysokość opłaty manipulacyjnej w przypadku anulowania opłaty dodatkowej.
Wojewoda zaskarżył niniejszą uchwałę do sądu administracyjnego argumentując, że zawiera ona postanowienia, które naruszają prawo. W uchwale bowiem zamiast sposobu ustalania opłaty dodatkowej i manipulacyjnej ustalono wysokość tych opłat.
WSA wskazał, iż kwestie związane z ustaleniem opłaty dodatkowej oraz opłaty manipulacyjnej reguluje ustawa z 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 915).
Ustawa zawiera upoważnienie dla rady gminy do stanowienia prawa miejscowego w zakresie sposobu ustalania wysokości opłat dodatkowych i opłat manipulacyjnych.
Sąd podkreślił, iż realizacja ustawowego upoważnienia do stanowienia aktów prawa miejscowego musi mieć charakter ścisły.
Upoważnienie rady obejmuje wyłącznie możliwość wydania przepisów określających sposób ustalania opłat dodatkowych i opłat manipulacyjnych, a nie wysokości tych opłat.
Wyrok nie jest prawomocny.
Wyrok WSA w Łodzi z 17 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 1068/16
