Witold Gadomski zarzucił Igrzyskom Wolności korzystanie z finansowania publicznego, w tym ze środków spółek Skarbu Państwa. Jego artykuł jest dla mnie jednak interesujący z innego powodu. Stanowi bowiem doskonały przykład szerszego problemu części polskiego środowiska liberalnego: ideowego odrealnienia, które w ostatnich latach doprowadziło je do ogromnej marginalizacji w dyskursie publicznym, jak i – co jeszcze bardziej dotkliwe – w życiu politycznym.

Zamiast zastanawiać się, jak budować siłę liberalnych idei, zdobywać dla nich nowych zwolenników i skutecznie wpływać na rzeczywistość, część liberałów woli rozliczać własne środowisko z doktrynalnej czystości. Zamiast szukać sojuszników, tropi odstępstwa. Zamiast pragmatycznie odpowiadać na wyzwania współczesności, kurczowo trzyma się wyobrażeń o świecie, który już dawno przestał istnieć. Przykład Igrzysk Wolności jest pod tym względem wyjątkowo wymowny.