Sąd Okręgowy w Lublinie orzekł o nieuwzględnieniu odwołania organizatora. W uzasadnieniu wskazał m.in., że planowane zgromadzenie miałoby się odbyć w relatywnie niewielkiej odległości od planowanej kontrdemonstracji. Spotkanie się obu zgromadzeń w jednym dniu i w zbliżonym czasie mogłoby zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, jak i mieniu w znacznych rozmiarach.
Sąd nie dopuścił HFPC do udziału w sprawie argumentując, że nie wykazała ona interesu prawnego w przystąpieniu do postępowania, a uczestnikami postępowania w sprawie odwołania od decyzji o zakazie zgromadzenia są wyłącznie wnoszący odwołanie oraz organ gminy.
Zdaniem HFPC zaskarżona decyzja oraz postanowienie sądu okręgowego są wadliwe. Organ nie wykazał bowiem, że w przedmiotowej sprawie zaszła jakakolwiek przesłanka uzasadniająca wydanie rozstrzygnięcia zakazującego organizacji zgromadzenia. Szczegółową argumentację HFPC przedstawiła w stanowisku.
W ocenie HFPC, choć w uzasadnieniu decyzji Prezydenta oraz postanowienia Sądu Okręgowego posłużono się argumentami mającymi wykazać, że wydanie zakazu organizacji zgromadzenia jest konieczne ze względów obiektywnych, to w istocie doprowadziło ono do przynajmniej pośredniej dyskryminacji ze względu na orientację seksualną.
W tym kontekście należy zwrócić uwagę na wyrok ETPC w sprawie Bączkowski i inni przeciwko Polsce, w którym ETPC uznał, że doszło do naruszenia zakazu dyskryminacji w korzystaniu z wolności zgromadzeń. Sprawa dotyczyła zakazania przez Prezydenta Warszawy Parady Równości, która miała odbyć się w Warszawie w czerwcu 2005 r. Decyzja zakazująca zgromadzenia oparta była m.in. na okolicznościach dotyczących względów bezpieczeństwa. Przed ETPC skarżących reprezentował prof. Zbigniew Hołda, członek zarządu HFPC.
