Niełatwo jest żyć w cieniu legendy, a jeszcze trudniej – obok słońca. Joseph Ratzinger był – to prawda – jednym z filarów Kościoła przez niemal ćwierć wieku, ale Kościół ów miał przecież twarz, ducha i wrażliwość Jana Pawła II. To nikt inny, tylko polski papież zaproponował mu miejsce w kurii rzymskiej, a powierzając prefekturę Kongregacji Nauki Wiary, uczynił go strażnikiem doktryny. To dowód wielkiego zaufania, którego dopełnieniem była olbrzymia odpowiedzialność kardynała.