Październik 2017. Garaż w lesie kilkanaście kilometrów od Olsztyna. Na czarnej macie ułożone w równych rzędach jak w sklepie z narzędziami: piła, liny w czterech kolorach, apteczka, folia, konserwy, racje żywnościowe, latarka na korbkę. Na końcu, w prawym rogu, zielona metalowa puszka. Karty do gry. Na wypadek, gdyby czas się dłużył – tłumaczy mi gospodarz.

Nad matą stoi rodzina. Ojciec z karabinem, 11-letnia córka z długim łukiem i różowym słonikiem przypiętym do suwaka kurtki, czterolatek z pluszakiem na moro stołeczku pośrodku ekwipunku, matka z bronią maszynową. Za nimi baner z orłem i napisem „Polish Preppers Network”, a obok pralka, worek ziemniaków, karton pieluch i dynie na klocach drewna. W oknie garażu wisi firanka.