Moja żona kupiła ostatnio bukiet bzu*. Mam od tej pory wrażenie, że zamieszkała z nami żywa osoba, a nie kilka pachnących gałązek. Ma swoje miejsce przy, a nawet na stole, trudno przegapić jego obecność. Jak niespodziewany, a wyczekiwany długo gość zmienił atmosferę w naszym domu: nie sposób zachowywać się przy nim tak, jakby go nie było. Z ludzkich zwyczajów ma też to do siebie, że noce spędza gdzie indziej niż dnie – jego sypialnią jest korytarz; trudno zasnąć przy tak intensywnym zapachu.