W autobiograficznej powieści „Obca” pisze pani o dorastaniu w niecodziennym domu – oboje rodzice są osobami niesłyszącymi. Ale nie skupia się pani jedynie na nich, tylko opowiada o całej rodzinie i problemach, z którymi musieli się borykać jej członkowie. O próbach samobójczych, czającym się AIDS, depresji, migracji, rozstaniach i trudnych wyborach. Jak na tę powieść zareagowali pani najbliżsi?

Paradoksalnie najgorzej odebrali tę książkę ci, o których w niej nie wspomniałam. Oni zdecydowanie mieli do mnie najwięcej uwag i pretensji, że ich historia nie została opowiedziana.