Najważniejszą rzeczą jest wiedzieć, jak się ustawić. W którą popatrzeć stronę. Który – niech to słowo wreszcie padnie – kierunek obrać. A im wyżej człowieka postawią, tym lepiej zdaje sobie z tego sprawę. Selekcjonerzy, premierzy, menedżerowie – wszyscy oni zawodowo zajmują się „podążaniem w wytyczonym kierunku”, od ósmej do szesnastej, a bywa, że i po godzinach „nie zamierzają zbaczać z obranej przez siebie drogi”. Niczego nie zmienia się tak trudno jak kierunku. Nic nie jest równie kosztowne.