Wybitny polski ekonomista, prof. dr hab. Marian Gorynia, w eseju „Kim są główni aktorzy globalizacji” („Rzeczpospolita” 02.09.2024 r.) postuluje, aby przedsiębiorstwa międzynarodowe z szacunkiem odnosiły się do zasobów Ziemi. Przyjęcie tej ścieżki rozwoju czyni je „pięknymi”, bo są przykładem gospodarki umiaru i racjonalności globalnej w gospodarowaniu zasobami. Wpisując się w tę strategię, są budowniczymi szczególnego przypadku dobra wspólnego, którym jest możliwość zapewnienia ciągłości naszej cywilizacji. Już w 1987 r. zapisano w raporcie „Nasza wspólna przyszłość” Światowej Komisji ds. Środowiska i Rozwoju: „Zrównoważony rozwój to taki rozwój, w którym potrzeby obecnego pokolenia mogą być zaspokojone bez umniejszania szans przyszłych pokoleń na ich zaspokojenie”.