Zobacz także: Łuszczyca – choroba ciała i duszy

Największym problemem osób cierpiących na łuszczycę jest właśnie dyskryminacja środowiska, w którym żyją. Ludzie z objawami choroby są wytykani palcami. Często ma to miejsce w przypadku dzieci. Ich rówieśnicy nie potrafią zrozumieć, dlaczego kolega z przedszkola ma skórę „inną” niż oni. Trudno się dziwić dzieciom, ale nie ma usprawiedliwienia dla dorosłych.

Główną przyczyną dyskryminacji osób z łuszczycą jest strach przed zarażeniem się. To z kolei efekt naszej niewiedzy o tej chorobie. Łuszczycą nie można się zarazić przez dotyk. Podanie ręki osobie chorej nie skutkuje niczym – poza faktem okazania szacunku lub sympatii dla drugiego człowieka.

Innym mitem jest myślenie, że osoby z łuszczycą nie dbają - lub w przeszłości nie dbały - w sposób wystarczający o higienę. Nic bardziej mylnego.

Błędnym jest także myślenie, że skoro objawy łuszczycy rozprzestrzeniają się na ciele, to chory nie próbuje się leczyć. Choroba może trwać latami, a kontrolowanie objawów lekami nie zawsze przynosi pożądane efekty. Czasami wręcz przeciwnie.

 

Wszystko o łuszczycy: łuszczyca.org.pl

Czym jest łuszczyca i metody jej leczenia: centrum-luszczycy.info

Forum dyskusyjne: luszczyca.info

Autopromocja
Nowość!

Trzy dostępy do treści rp.pl w ramach jednej prenumeraty

ZAMÓW TERAZ

Światowy Dzień Chorych na Łuszczycę: worldpsoriasisday.com