Jan Rokita internowany był w latach 80. podczas stanu wojennego, pełnił wówczas funkcję przewodniczącego Niezależnego Związku Studentów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jesienią 1981 roku został przewodniczącym Komitetu Strajkowego NZS Uczelni Krakowskich.
Zatrzymany został przez ówczesną milicję 21 stycznia 1982 roku i przewieziony do ośrodka internowania w Załężu, gdzie przebywał do lipca tego samego roku.
W 2010 roku Rokita otrzymał najwyższe odszkodowanie za internowanie, jakie było przewidziane przepisami, czyli 25 tys. zł. Ponieważ jednak w 2007 roku zniesiono górną granicę odszkodowania, Rokita wystąpił o większą kwotę.
Wysokość odszkodowania za internowanie i utracone wówczas zarobki wycenił na 550 tys. zł i takiej kwoty się domaga od Skarbu Państwa.
Dziś w Krakowie odbyła się pierwsza rozprawa we wznowionym procesie. Jest częściowo utajniona. Pełnomocniczka Rokity wnosząc o utajnienie procesu argumentowała, że nie jest on już osobą publiczną, a w procesie chodzi o sprawy osobiste, których powód "nie chce i nie musi" ujawniać. Sąd utajnił więc część dotyczącą przesłuchania Rokity.
