Bezrobotny nie musi udowadniać, dlaczego nie stawił się w pośredniaku

Tak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 października 2014 r. (sygn. akt III SA/Kr 860/14).

Sprawa dotyczyła Romana K. , którego Starosta pozbawił statusu bezrobotnego. Nie stawił się bowiem w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił – jak uznał Starosta - w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

W odwołaniu Roman K. stwierdził, że prawda była inna. Na dowód dołączył do odwołania pismo , jakie złożył na dzienniku podawczym Grodzkiego Urzędu Pracy. Tłumaczył się w nim, iż nieobecność w PUP w wyznaczonym terminie spowodowana była nagłą i ważną sprawą rodzinną oraz poprosił o wyznaczenie nowego terminu stawiennictwa. Oznacza to, że wywiązał się z obowiązku jako osoba bezrobotna i złożył wyjaśnienie w terminie 7 dni, lecz z niejasnych powodów Starosta pominął ten fakt.

Organ odwoławczy (Wojewoda) stanął jednak po stronie Starosty. Ocenił bowiem, że samo dochowanie terminu do poinformowania o powodach niestawiennictwa nie jest równoznaczne z obowiązkiem usprawiedliwienia niestawiennictwa. Bezrobotny musi bowiem uprawdopodobnić, że nie zgłosił się na termin z uzasadnionych powodów. Nie wystarczy lakoniczna informacja, że przyczyną niestawiennictwa była „nagła i ważna sprawa rodzinna".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Roman K. powtórzył swoje argumenty, a WSA uznał skargę za zasadną.

Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, Starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

- Z treści przytoczonego przepisu wynika, że niestawiennictwo w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie może, ale nie musi skutkować pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej. Jeżeli w terminie do 7 dni strona powiadomi organ o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, brak jest przesłanki do orzeczenia wobec niej o utracie statusu osoby bezrobotnej – zauważył Sąd.

Najistotniejsze jest jednak to, że zdaniem WSA wskazany przepis nie wymaga od osoby bezrobotnej udowodnienia danej okoliczności, ani nawet jej uprawdopodobnienia. Nakłada jedynie obowiązek powiadomienia organu w określonym terminie.

- Wobec tego, w wypadku powoływania się przez osobę bezrobotną na okoliczność nagłej i ważnej sprawy rodzinnej jako powodu niestawiennictwa w wyznaczonym terminie, nie ma podstaw prawnych żądania przedstawienia na tę okoliczność jakiegokolwiek zaświadczenia, np. zaświadczenia lekarskiego – stwierdził Sąd.

Dodał, że urzędnicy PUP powinni przeanalizować, czy podana przez bezrobotnego przyczyna jest tego rodzaju, że stanowiła rzeczywistą przeszkodę do stawiennictwa w wyznaczonym terminie. Dopiero negatywna ocena skutkować może pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej.

Zdaniem WSA uzasadnione przyczyny niestawiennictwa to okoliczności natury obiektywnej, niezależne od woli bezrobotnego, a więc przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu, na przykład nagła choroba, brak możliwości dojazdu z powodu przerw w komunikacji lub inne nagłe zdarzenie typu pożar, powódź. Za uzasadnione przyczyny nie uznaje się natomiast okoliczności powstałych tylko na skutek lekkomyślności czy niedbalstwa zainteresowanego.