Dżambia to tradycyjny nóż bojowy i ceremonialny, jego ostrze zdobione jest pięknymi dekoracjami zależnymi od regionu pochodzenia.
Dżambię otrzymuje chłopiec na znak swojej dorosłości, podczas specjalnej uroczystości, w której uczestniczy cała rodzina. Nosi się ją w pochwie przymocowanej u pasa. Na Półwyspie Arabskim dżambia symbolizuje wolność mężczyzny, który ją posiada, a odebranie jej jest dyshonorem.
Ten nóż przekazywany jest kolejnym pokoleniom we wszystkich sferach społeczno-ekonomicznych Jemenu.
Jemeński kowal Mohammed Haradhi od 45 lat zajmował się wykuwaniem dżambii.
Po trzech latach wojny w jego kraju brakuje materiału do ich wykonania - wysokiej jakości stali. Dlatego Haradhi przemierza ruiny swojego rodzinnego miasta, zmasakrowanej wojną Hadżdży, i resztki szrapneli przerabia na tradycyjne sztylety.
W ciągu trzech lat wojny zginęło 10 tysięcy Jemeńczyków, kraj został doprowadzony na skraj powszechnego głodu. Blokady portów uniemożliwiły dostarczenie do kraju pomocy humanitarnej i innych dostaw, w tym stali.
Jednak konflikt nie zabił rzemiosła - w Jemenie nadal pracują rzemieślnicy, którzy kultywują dziedziny pielęgnowane w tym kraju od tysięcy lat. Jemen słynie właśnie z białej broni, złotnictwa i haftowanych ręcznie szali.
Jemeńskie dżambie są dostępne w wielu odmianach - od tych najtańszych podróbek wykonanych w Chinach, po sztylety z rękojeściami z rogów nosorożców, chowanych w pochwach inkrustowanych brylantami.
Te wykonane z resztek szrapneli, osiągają cenę równą ok. 80 euro. Niektórzy kupują je i faktycznie noszą w tradycyjny sposób, u pasa. Są też tacy, którzy kupują je jako pamiątkę jemeńskiej wojny.
