Kiedy do pani dotarło, że IV RP to niepiękne hasła i jeszcze gorsza praktyka?

- Poważnie zaczęłam myśleć o tym, co nazwano IV RP, kiedy projekt stał się już historią.

Nie wtedy, kiedy PiS mówił o wykształciuchach, łże-elitach, że Platforma jest jak ZOMO, że prof. Andrzej Zoll to antypaństwowiec, że "większość spośród byłych ministrów spraw zagranicznych w przeszłości była agentami sowieckich służb specjalnych"...

- Myślałam: "Co oni wygadują?", ale byłam wiceministrem, a później ministrem pracy i ta praca mnie w całości pochłaniała.

A może wypiera pani fakty, które utrudniają pani funkcjonowanie.

- Nie. Jak się pracuje w rządzie, to ma się przeświadczenie, że ten własny kawałek podłogi jest najważniejszy. Nie miałam wtedy poczucia, że jestem częścią jakiejś większej całości. Tak naprawdę wchodzić w politykę zaczęłam, kiedy znalazłam się w parlamencie, w klubie PiS.

(...) To jak wyglądała ta wasza rozmowa transferowa?

- To nie była transferowa rozmowa. Przedstawiłam premierowi mniej więcej to, co teraz pani. Rozmowa nie była trudna, znamy się kupę lat.

Czyj to był pomysł, żeby pani startowała z list PO: premiera czy pani?

-... (milczenie)

Odpowiada pani to, że PO staje się Platformą wszystkich Polaków?