Kwaśniewski najwyraźniej sądził, że Miller będzie tylko pełnił obowiązki przewodniczącego do tegorocznego kongresu i nie będzie się wtrącał do jednoczenia środowisk lewicowych, dlatego przewodniczący musiał mu dosadnie pokazać, że naprawdę rządzi partią.

O co w tym wszystkim chodzi? Dziennikarka "Rz" Eliza Olczyk analizuje:

Miller pokazując, kto się faktycznie liczy na lewicy, zajmuje dogodną pozycję do walki o przywództwo w SLD i w całym środowisku. W Sojuszu istnieje bowiem przekonanie graniczące z pewnością, że obecny lider zechce utrzymać przywództwo w partii na następne cztery lata. A takie wypowiedzi, że Kwaśniewski nie może niczego dyktować SLD, są ciepło przyjmowane przez sporą grupę działaczy tej partii. Poza tym ową wypowiedzią Miller zepchnął Kwaśniewskiego z pozycji osoby patronującej zjednoczeniu lewicy. Bo co to za patron, który nie ma wpływu na drugi co do wielkości podmiot na lewej stronie sceny politycznej.

Chciałoby się powiedzieć: wojna gigantów – ludzi o znaczącej pozycji, sądząc po liczbie godzin, które spędzają na szklanym ekranie. Ale potem spojrzeliśmy na wyniki sondaży i… czasy już nie te. To se ne vrati.