Nowa ustawa z 13 lutego 2026 r. wprowadza do polskiego porządku prawnego ramy dla prowadzenia działalności kosmicznej. Jej głównym celem jest uregulowanie, kto i na jakich zasadach może wykonywać tego rodzaju działalność, a także w jaki sposób państwo będzie ją kontrolować. To jedna z siedmiu ustaw podpisanych przez prezydenta 24 marca, o których pisaliśmy na łamach „Rzeczpospolitej”.

Czego dotyczy ustawa o działalności kosmicznej?

Ustawa dokładnie określa zasady prowadzenia Krajowego Rejestru Obiektów Kosmicznych oraz procedury postępowania w przypadku nieprzewidzianego zdarzenia związanego z działalnością kosmiczną i znalezienia rzeczy, co do której istnieje podejrzenie, że jest śmieciem kosmicznym.

Czytaj więcej

Kosmos, podatki, emerytury. Karol Nawrocki podpisał siedem ustaw

Nowe przepisy wprowadzają też szereg definicji ustawowych, takich jak obiekt kosmiczny, operator, orbita okołoziemska, pojazd suborbitalny, pojazd wynoszący, śmieci kosmiczne czy deorbitacja. Ponadto precyzują, czym jest działalność kosmiczna. Zalicza się do niej wyniesienie lub próbę wyniesienia obiektu kosmicznego w przestrzeń kosmiczną, jego eksploatację, kontrolowanie w przestrzeni kosmicznej oraz usuwanie, w tym deorbitację. 

Ustawa ma zastosowanie nie tylko do działalności prowadzonej na terytorium Polski, ale także do zarejestrowanych w Polsce statków morskich i powietrznych, polskiego państwowego statku powietrznego oraz do działalności wykonywanej przez operatora z terytorium obcego państwa lub z obszaru niepodlegającego zwierzchnictwu żadnego państwa. Ustawa wejdzie w życie po 14 dniach od ogłoszenia.