Gdy marzenia z młodości spełniają się po latach, czujemy raczej rozgoryczenie niż satysfakcję. W liceum śniłem o martensach, ale były dla mnie nieosiągalne finansowo. Gdy lata później zarobiłem większą sumę, kupiłem je i był to chyba najbardziej nietrafiony zakup w życiu. Niby spełniłem marzenie, ale towarzyszył temu cierpki smak rozwianych złudzeń. Podobnie było z kilkoma innymi marzeniami z młodości, ale nie idzie wyłącznie o dobra materialne. Zdarzało mi się spotykać ludzi, których teksty gdzieś tam mnie uformowały intelektualnie, i zamiast czuć radość, dziwiłem się, gdy dostrzegałem w ich myśli mieliznę czy banał.