Zamiast stłoczonego tłumu ubranych w szare mundurki ludzi, którzy zadziwiająco równocześnie napierają po zapaleniu się zielonego światła na pedały, słyszymy ryk samochodowych silników i toniemy w chmurze gryzącego dymu.

Tak, to wciąż te same liczby, ale gigantyczną armię pekińskich dwukołowców zastąpiła równie wielka armia samochodów. Czy jest ich 9 milionów? Tego nie wiem, ale specjalnie bym się nie zdziwił, bo mimo wyraźnego polepszenia komfortu podróżujących samo tempo przemieszczania się po chińskiej stolicy nie zmieniło się na lepsze. Po wielopasmowych autostradach i nowoczesnych estakadach ruch toczy się w tempie wędrówki ślimaka. To rzecz jasna bolesne, zwłaszcza kiedy komuś wyjątkowo zależy na czasie. Można ze złości rwać włosy z głowy, siarczyście kląć i wariować za kierownicą.