Żyjąca na Saharze srebrna mrówka (Cataglyphis bombycina) jest jednym z najszybszych żyjących na Ziemi gatunków.
W samo południe, gdy upał na pustyni jest największy, wychodzą z gniazd i pędzą w poszukiwaniu pożywienia - zwykle owadów, które zabił upał.
Ponieważ same zbyt długo nie wytrzymałyby w temperaturze ponad 60 stopni, bo taką temperaturę osiąga rozgrzany piasek, wypracowały niezwykle szybki sposób poruszania się.
Niemieccy naukowcy z uniwersytetu w Ulm odnaleźli gniazdo mrówek na pustyni, po czym zainstalowali specjalny tunel z kamerą, którym przemieszczały się owady do wyłożonej przynęty. Dzięki tunelowi można było zmierzyć, w jakim tempie owady się przemieszczają.
Następnie zespół naukowców przeniósł gniazdo z mrówkami do Niemiec i tam zbadano, jakie prędkości osiągają mrówki w niższej temperaturze.
Badania wykazały, że w warunkach pustynnych srebrne mrówki osiągają niewiarygodną prędkość 85,5 cm na sekundę, co oznacza, że w tym czasie pokonują dystans równy 108 długościom swojego ciała.
W laboratorium aż tak zawrotnych prędkości nie rozwinęły - "zaledwie" 62 cm na sekundę.
Biegając po pustyni mrówka wykonuje ok. 47 ruchów nogami na sekundę, przy czym w miarę rozwijania prędkości długość wykonywanych przez nie kroków rośnie z 4,7 mm do 20,8 mm. Biegnąc, mrówki podnoszą na zmianę jedną przednią nogę i dwie tylne. Przyspieszając przechodzą w galop, podczas którego wszystkie odnóża tracą kontakt z podłożem. Wszystkie "stopy" jednocześnie dotykały ziemi przez zaledwie 7 milisekund.
Badania niemieckich naukowców zostały opublikowane w najnowszym numerze "Journal of Experimental Biology". Ale to nie koniec badań nad srebrnymi mrówkami. Teraz biolodzy biorą na tapetę sekret orientacji przestrzennej tych owadów. Zbadano bowiem, że po zdobyciu pożywienia mrówki odnajdują najkrótszą drogę w linii prostej do gniazda. Naukowcy przypuszczają, że do nawigacji używają Słońca.
Mimo że tak szybkie, Cataglyphis bombycina nie są jednak najszybszymi stworzeniami na Ziemi.
Szybszy od nich jest gatunek roztocza żyjący w Kalifornii. Wielkości mniejszej niż ziarenko sezamu Paratarsotomus macropalpis w sekundę pokonuje 322 długości swojego ciała.
Kolejnym szybszym od srebrnej mrówki gatunkiem jest australijski chrząszcz tygrysi, który pokonuje 171 długości ciała w sekundę.
Dla porównania: Usain Bolt pokonuje w sekundę 6,2 długości swojego ciała. Gdyby mógł przemieszczać się z prędkością taka jak srebrne mrówki, jego maksymalna prędkość wyniosłaby 800 km na godzinę.
