Taśmy są doskonałym narzędziem wpływania na politykę. III RP jest tego dobrym przykładem. Ileż to nagrań z poufnych spotkań czy rautów w restauracjach w ostatnich latach wyszło na światło dzienne? U Sowy polityków nagrywali kelnerzy, są taśmy z rozmów Jarosława Kaczyńskiego i austriackiego biznesmena, istnieją ponoć nagrania osób publicznych nawiedzających domy uciech na Podkarpaciu, nagrywano też byłego już dziś szefa KNF, niedawno ujawniono taśmy ministra rolnictwa Jana K. Ardanowskiego, teraz zaś posła PO Sławomira Neumanna.
Knajacki – pełen wulgaryzmów – język, obgadywanie nieobecnych, mnóstwo plotek a w tle zazwyczaj jakieś tajemnicze interesy i wielka polityka. Brudy. Zero szlachetnej walki, nie rozmowy o programach, ale ustalanie najbardziej przebiegłych strategii, by wykosić przeciwnika. Wgnieść go w ziemię i zdeptać. Tak rozmawiają w PiS, w PO, w SLD, w PSL i u Korwina też.
Przeczytaj: Sławomir Neumann nagrany, TVP ujawnia taśmy
Co kilka miesięcy taśmy wyciekają do mediów. I nikt specjalnie się tym nie przejmuje. Nie zmienia formy wypowiedzi, nie unika plotkarstwa i prania brudów. Na wyborcach taśmy nie robią już większego wrażenia. Bo tak samo rozmawiają między sobą o interesach, o sąsiadach, wakacjach... I nie zaczęło się to dziś ani wczoraj. Ale dziś jak chcesz mieć na kogoś haka? Włącz dyktafon lub nagrywanie w smartfonie jak zaprosi cię na imieniny. A potem roześlij znajomym.
Neumann komentuje taśmy TVP: Próba odwrócenia uwagi przez PiS
