Pamiętać trzeba jednak, że kryzysy jednym przeszkadzają, a innym pomagają. Przykładowo na kryzysie w pewnym sensie skorzystały banki spółdzielcze działające w Polsce i bank państwowy (BGK). Wzrost znaczenia odnotowały niektóre instytucje międzynarodowe (Międzynarodowy Fundusz Walutowy), które odrodziły się po latach pewnego „zapomnienia".

Obok tego powstało szereg nowych struktur czy ciał próbujących wpływać na gospodarki poszczególnych krajów i rynki finansowe. Wspomnieć można chociażby o systematycznym wzroście roli G20 czy powołaniu Europejskiej Rady Ryzyka Systemowego – ESRB (odpowiadającej za nadzór makroostrożnościowy nad europejskim rynkiem finansowym). Nadmienić trzeba także, że powoływanie, a następnie funkcjonowanie nowych struktur o charakterze międzynarodowym czy europejskim w sposób naturalny ogranicza suwerenność poszczególnych krajów i lokalnych rynków finansowych.

*

Zaistniała w dobie kryzysu aktywność do tworzenia nowych struktur decyzyjnych i regulacyjnych jest z jednej strony naturalną odpowiedzią na pojawiające się zaburzenia stabilności, a z drugiej strony działania w takim kierunku wymagają jasnej odpowiedzi na pytania: czemu to służy, jakich spodziewamy się efektów i za pomocą jakich instrumentów będziemy osiągali postawione cele?

Nie powinno się bowiem powoływać do życia nowych struktur bez wypełnienia ich treścią. Ważne jest także to, aby jasno określić kompetencje i odpowiedzialność tworzonych struktur, a także dążyć do unikania pokrywania i powielania się zadań oraz kompetencji. Rynek wymaga jasnych zasad działania i reguł odpowiedzialności. Funkcjonowanie kilku instytucji zajmujących się zbliżoną specyfiką działalności zwiększa zaś koszty funkcjonowania światowej gospodarki, wydłuża proces decyzyjny oraz utrudnia podejmowanie decyzji, które w efekcie polegają z reguły na znalezieniu kompromisu, niebędącego optymalnym rozwiązaniem.

*

Na tle powyższego coraz częściej rodzi się pytanie, z kim poszczególne kraje powinny uzgadniać określone decyzje. Przykładowo sprawami, o charakterze finansowym, odniesionymi do krajów oraz rynków finansowych zajmują się m.in.: G20, G8, Komitet Bazylejski, MFW, ECOFIN, Eurogrupa czy EBC, a na rynku krajowym Ministerstwo Finansów, NBP, KNF i Komitet Stabilności Finansowej. Tylko w 2010 r. NBP uczestniczył w opiniowaniu 94 projektów dokumentów prawnych, do których EBC wydał opinię. Oczywiście wszystkie lub wybrane z wyżej wymienionych ciał chcą uczestniczyć i nawet mieć wpływ na podejmowane decyzje, tak aby uzasadnić swój byt i rolę.