Nie ma takiego biznesu jak show-biznes – mówi stare powiedzenie i to święta racja, szkoda tylko, że łączą się z tym praktyki godne pokutowania w piekle.

Bezwzględni menedżerowie weszli w epokę muzyki pop, oferując artystom pigułki na pobudzenie – by postawić na nogi swoich pupilów na czas koncertu, gdy zmagają się z przemęczeniem, depresją lub nałogami; a potem pigułki na sen – by gwiazdy mogły odpocząć i spełniać finansowe wymagania swoich opiekunów.