W 2007 roku wygrał pan międzynarodowy konkurs na projekt plastyczny II linii warszawskiego metra. Teraz sądownie chce pan zatrzymać realizację. Dlaczego?

Wojciech Fangor:

Moim zadaniem było zaprojektowanie kompozycji malarskiej na ścianach widocznych z peronów położonych wzdłuż torów oraz kształtu wejść i wyjść ulicznych metra. Stacji jest siedem. Każda ściana ma ok. 120 m długości i wysokość ok. 4 metrów. Łączna powierzchnia to ok. 6,3 tys. metrów kwadratowych. Zaprojektowałem dekoracje oparte na kompozycjach literniczych utworzonych z nazw poszczególnych stacji.

W czym problem?

Uważam, że nastąpiło naruszenie moich praw autorskich. Mój projekt konkursowy to tylko szkic wstępny. Istnieje obawa, że do realizacji trafi nie moja wizja ostateczna. Nie podpisano ze mną umowy na realizację projektu w technice emalii na podłożu stalowym. Doszliśmy do takiego wniosku z moim współpracownikiem Danielem Wnukiem. Emalia jest materiałem trwałym i tanim w eksploatacji.

Co dalej?

Dopóki nie ma decyzji na piśmie, dopóty jestem tylko uczestnikiem zwycięskiego konkursu. Na konferencję, którą zwołuję 11 czerwca, zaprosiłem panią prezydent Hannę Gronkiewicz-Waltz, która w 2007 roku na specjalnej wystawie oglądała zwycięski projekt. Wystrój artystyczny stacji metra jest wizytówką miast na świecie. Tak samo może być w Warszawie.