Przypomnijmy, że artysta jest laureatem ubiegłorocznej edycji Nagrody Giedroycia przyznawanej przez „Rzeczpospolitą".
W 1984 roku dyplom Leona Tarasewicza był pokazywany we wrocławskim BWA, dziesięć lat temu jego okazałą instalację zaprezentowano w tutejszym Muzeum Narodowym. W Muzeum Architektury wystawia po raz pierwszy.
– Układ wystawy odzwierciedla kolejne etapy jego twórczości, od obrazów na płótnie, poprzez ich wychodzenie z ram, po rozlewanie się w przestrzeni – wyjaśnia Małgorzata Devosges-Cuber, kuratorka wystawy. – Ważny jest też kontekst architektoniczny oraz dawnej historii tego miejsca wiążącej się z postacią kontrowersyjnego świętego Jana Kapistrana. Przypisuje się mu odpowiedzialność za pogromy Żydów. Myślę, że to też artystę zainspirowało.
Muzeum Architektury od 1965 roku mieści się w byłym kościele i klasztorze Bernardynów, zbudowanym w drugiej połowie XV wieku. To jeden z nielicznych na Śląsku, a jedyny we Wrocławiu zespół architektoniczny, który zachował oryginalne gotyckie krużganki okalające wewnętrzny ogród-wirydarz. W tym właśnie wirydarzu znajdzie miejsce praca Tarasewicza, specjalnie przygotowana na tę wystawę.
– Wszystko po to, by przywrócić kontemplacyjny charakter miejsca nadany mu przed laty przez mnichów – wyjaśnia kuratorka.
