Czyniąc z Brygidy Grysiak „pięść bożą”, którą bije się innych, naturalnie obrzydliwie przesadza. Ona w ogóle nie odnosi się do stanu prawnego. Martwi się sytuacją, w której kobiety zaczynają postrzegać macierzyństwo jako opresję, a aborcję jako czymś czym można się chwalić. Zupełnie tak jak są ludzie, supemachos, którzy będą się chwalili tym, że lubią przyłożyć swoim żonom czy kochankom.

Komentator podkreśla:

To chwalenie się aborcją to w rzeczywistości społecznej Polski rzecz stosunkowo nowa. Nawet obóz proaborcyjny w latach 90. usunięcie ciąży przedstawiał jako zło. Konwencjonalnie, ale jednak przedstawiał. To tabu przełamała satyryczka Maria Czubaszek. I teraz to już poszło szeroką falą. Ta pani stała się nagle bardzo popularną osobą, gdy wcześniej już o niej zapominano. Bo pomogła elitom rozstać się z obłudą, która była hołdem składanym cnocie.

I podkreśla:

Michalski ze złem aborcji rozprawia się łatwo, jak z problemem Smoleńska. Porównując „zygotę” do łupieżu, jaki niszczy się każdego dnia na własnej głowie. Ale szukając pały na kruchą reporterkę TVN, której nawet trudno zarzucić, że coś komuś chce narzucać w wymiarze prawnym, znajduje. Nie wystarczy, że Grysiak nie przesądza o tym, co powinno być dopuszczone prawem, a co nie. Ona powinna żądać legalizacji aborcji. Tylko wtedy miałaby prawo chwalić się swoimi wartościami.

A nam szkoda czasu na komentowanie wypocin Michalskiego. Niczym nas ten autor już nie zaskoczy.