Monika Olejnik definiuje niezależność dziennikarską:

Moja niezależność dziennikarską polega na tym, że nie występuję w reklamach tylko w reklamie samej siebie.

Dalej też nie zawodzi. Olejnik wykazuje wybitną znajomość suspensu - bo choć rozmowa miała być o jej kapeluszach i futbolu, zaraz zwraca uwagę, o co chodzi naprawdę:

Przypomnij sobie, jaka - jeszcze nie­ dawno - była atmosfera na stadionach. Kibole rzucali petardami, bluzgali. I pa­miętam, jak Zbigniew Romaszewski po­ wiedział kiedyś u mnie w Radiu Zet, kiedy mu powiedziałam, że kopiące piłkę dzieci piłkarze zostały zaatakowane przez kiboli, że „przecież to nie są wyścigi w Ascot". Właśnie chciałam pokazać, że to mogą być wyścigi w Ascot!

Czas na krótką serię ciosów w Piotra Najsztuba:

Byłeś na Dworcu Wschodnim?

Nie

.

To radzę ci pojechać, doznasz szoku este­tycznego!

Ale Polacy nie żyją na dworcach. Tam mieszka tylko garstka.

Ale odjeżdżają z tych dworców i przyjeż­dżają! Oczywiście, że PiS wieszczy, że te autostrady zostaną zwinięte, że „gruba berta" popsuła te autostrady, a za chwilę przyjdzie druga „berta" i je zwinie. Pojedź do Wrocławia, Gdańska, Poznania i zobacz, co się dzieje!

Wiem, że jestem „lemingiem" zachwyconym światem, a powinnam płakać, że popadamy w ruinę.

Pani redaktor, nikt nie liczył na to, że pod rządami Platformy będzie Pani krytykować władzę tak samo, jak za rządów PiS. Skąd w ogóle takie przypuszczenia?