A jednak – mimo wszystko o nich niezapomniano. Pamięć o nich trwa podnad pół wieku. Widać wyraźnie, że najpierw postawiono im krzyż, schowany przed powojenną Polską w pniu drzewa. Środku pól, daleko od szosy. Jest też głaz z inskrypcją. W 1986 r. harcerze wyryli n drzewach przesłanie:
Dopóki czerni się ścieżka
Ku tej krzywej wierzbie
Pod którą za Polskę oodali życie
Dopóty ten Naród godzien jest wolności
Chodzę w to miejsce nie raz. Lato, jesień, zima, wiosna. Zawsze oporządzone. Zawsze ze ślady ludziej obecności. Czułości.
Dziś, gdy prze krótki moment kolejny raz je fotografowałem, widziałem jak wielu pamięta, jak wielu prowadzi doń, opowiada, tłumaczy. Dziadowie – rodzicom i wnukom. Przeszłość – przyszłości.
Szczerze? Mogiła ta tchnie otuchą.
