Jest jakiś tragiczny rys w osobie i losie Zbigniewa Ziobry. Rys, z którego on sam może do końca nie zdaje sobie jeszcze sprawy. A piszę to bez cienia złośliwości, ani ironii. Nie jest to też wyraz jakiejś szczególnej troski, Ziobro sam wybrał swoją drogę, w jego przypadku ścieżkę emigracji, i sam – bez niczyjej pomocy – będzie musiał się z nią zmierzyć. A nie jest to łatwy wybór. O czym wiedzą zresztą nie tylko ludzie, którzy zasmakowali chleba wygnania.