Książka Adrienny Mayor, „Bogowie i roboty. Jak ludzie starożytności wymyślili sztuczne życie”, przeł. Violetta Dobosz, ukaże się za kilka dni nakładem wydawnictwa Znak Horyzont, Kraków 2026 r.

Jak do tego doszło, że ludzie są słabsi i bardziej narażeni na krzywdy niż dzikie zwierzęta? Z relacji Platona dowiadujemy się, że istoty ludzkie zostały poszkodowane, gdyż rozdział możliwości między ziemskimi stworzeniami został powierzony dwuosobowej komisji („Protagoras” 11–12 [320c–322b]). Po stworzeniu ludzi i zwierząt bogowie wyznaczyli do tego zadania dwóch tytanów: Prometeusza i jego młodszego brata, Epimeteusza. Epimeteusz („myślący za późno”, „Pomysław”) nie był tak mądry, jak jego brat Prometeusz (myślący zawczasu, „Przedmysław”). Błagał jednak o przywilej obdarowania stworzeń różnymi mocami i obiecał, że Prometeusz będzie mógł sprawdzić, jak sobie poradził.