4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Odwaga nie kończy się na stadionie
1 września 1939 r. zamienili stadion na pole bitwy, a sportowy strój na mundur. Olimpijczycy, mistrzowie Polski, medaliści igrzysk stanęli ramię w ramię z innymi żołnierzami, walcząc w obronie kraju. Niektórzy zginęli w pierwszych dniach wojny, inni trafili do niewoli, a jeszcze inni kontynuowali walkę w konspiracji.
Janusz Kusociński prowadzi w biegu na 5000 metrów podczas międzynarodowych lekkoatletycznych mistrzostw Warszawy na Stadionie Wojska Polskiego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie, 1934 r.
Najbardziej znanym sportowcem II Rzeczypospolitej, który od razu po wybuchu wojny bez wahania przystąpił do obrony Polski, był złoty medalista z Los Angeles w biegu na 10 km Janusz Kusociński.
Swoją przygodę ze sportem rozpoczął w 1925 r., początkowo jako piłkarz. Szybko jednak zorientował się, że o wiele bliższa jest mu lekkoatletyka. Dołączył do Robotniczego Klubu Sportowego „Sarmata” w Warszawie, a później reprezentował Warszawiankę. W obu klubach dał się poznać jako niezwykle wytrwały i ambitny zawodnik, który z ostrych treningów nie rezygnował nawet podczas śnieżnych zim.
Pozostało jeszcze 95% artykułu
Reklama
Plus Minus
Profesor Zbigniew Wójcik. Typowy naukowiec, płomienny publicysta
Polityka odciąga od spraw naukowych, a zarazem ukierunkowuje charakter oraz zainteresowania i pasje na sprawy bł...
Plus Minus
„Polska sarmacka. Historia zwykłych ludzi”: Dawna Polska jakiej nie znacie
Chłopi napadający na szlachtę są, panowie znęcający się nad chłopami są, ale znajdziemy też wiele budujących prz...
Plus Minus
„Pisma zebrane. Tom 1. Rousseau – Literatura – Platon”: Eros umarł
Warto czytać Blooma i zalecane przez niego powieści: jestem pewien, że o erotyzmie i miłości możemy się bardzo w...
Plus Minus
„Prapuszcza. Ostatnie starcie”: Żubr kontra Niedźwiedź
Przyda się umiejętność blefowania, choć ważna jest też cierpliwość.
