Konstrukcja ma około 230 metrów średnicy. Otaczała ją fosa o głębokości przekraczającej 2,5 metra, do której prowadziło dwanaście nieregularnie rozmieszczonych wejść – pisze Focus. Szczegółowa analiza ich położenia wykazała, że taki układ nie był przypadkowy.
Czytaj więcej
Liczący ponad 800 lat zamek Haverfordwest w południowo-zachodniej Walii zostanie zmodernizowany i udostępniony do zwiedzania. Warta 17,7 mln funtów...
Miejsce służyło do obserwacji i obrzędów
Badacze wyróżnili dwa główne punkty obserwacyjne. Pierwszy wiązał się ze skrajnymi położeniami Księżyca na horyzoncie w jego trwającym około 18,6 lat cyklu. Drugi łączył wschód Słońca podczas przesilenia letniego z jego zachodem w czasie przesilenia zimowego. Podobny schemat zastosowano w Stonehenge.
Monument najprawdopodobniej pełnił również funkcję centrum rytualnego. W fosie znaleziono czaszki i rogi bydła, które potencjalnie zdobiły wejścia do sanktuarium. Odkrycie może mieć związek z kultem byka, ważnym dla pierwszych społeczności rolniczych w Europie.
Czytaj więcej
Magazyn Forbes we współpracy z Unforgettable Travel Company przygotował zestawienie najpiękniejszych wsi świata. Aż osiem pierwszych miejsc zajęły...
Pierwotna funkcja budowli została zapomniana
Na terenie stanowiska natrafiono także na szczątki około 18 osób związane z kulturą unietycką z epoki brązu. Archeolodzy podejrzewają, że to miejsce mogło w różnych okresach pełnić jeszcze inne funkcje, służąc kolejnym społecznościom. W epoce żelaza fosa została częściowo zasypana, a na terenie dawnego sanktuarium powstała osada. Kolejnym etapem badań będzie analiza chemiczna gleby. Ma ona pomóc ustalić, jakie aktywności prowadzono w tym miejscu i jak z biegiem czasu zmieniało się jego przeznaczenie. Póki co wiadomo, że konstrukcja powstała około 6500 lat temu i jest jednym z najstarszych monumentalnych obiektów tego typu w Europie Środkowej.
