Rada gminy Marklowice postanowiła upoważnić w uchwale kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej dotyczących dodatku mieszkaniowego. Jako podstawę prawna uchwały wskazano m.in. art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym.
Uchwałę w tym właśnie zakresie unieważnił wojewoda śląski (rozstrzygnięcie nadzorcze z 30 stycznia 2015 r., sygn. NPII.4131.1.23.2015).
Zgodnie z treścią tego przepisu, do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej rada gminy może upoważnić również organ wykonawczy jednostki pomocniczej. Na podstawie uchwały wydanej na podstawie art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym kompetencja do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej przenosi się na inny organ, z jednoczesną jej utratą przez organ dotychczasowy, czyli wójta.
Przepis art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym jest przepisem ogólnym, wobec którego mogą występować wyjątki zawarte w ustawach szczególnych. Unormowania niektórych ustaw szczególnych wyłączają bowiem możliwość udzielenia omawianego upoważnienia na mocy reguły kolizyjnej lex specialis derogat legi generali - prawo szczególne uchyla prawo ogólne.Zgodnie z tą zasadą w przypadku norm prawnych zawartych w aktach prawnych tej samej rangi (ustawy), obowiązujących w tym samym czasie, norma o charakterze szczególnym ma pierwszeństwo stosowania przed normą o charakterze ogólnym.
W omawianej sprawie, takim przepisem szczególnym, wyłączającym możliwość udzielenia przez radę gminy upoważnienia na podstawie art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, jest art. 7 ust. 1a ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z jego treścią dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej (...). Natomiast w myśl art. 7 ust. 1a ustawy o dodatkach mieszkaniowych wójt (burmistrz, prezydent miasta, może upoważnić inną osobę do wydawania decyzji w sprawach dodatku mieszkaniowego.
