Jest w „Królu muzyki” scena, w której tytułowy bohater, interpretowany przez Jacoba Fortune-Lloyda, udaje się na występ nieznanej mu jeszcze kapeli rockowej i doznaje olśnienia. Objawienie ma wymiar niemal sakralny czy nawet transcendentalny (co ciekawe, nieco wcześniejsza sekwencja rozgrywa się w synagodze i odarta jest z tego epifanicznego charakteru). The Cavern Club – miejsce, w którym odbywa się koncert – w cudowny sposób pustoszeje. Znikają tańczące dziewczęta, znikają chłopcy palący papierosy. Pośrodku parkietu zostaje wyłącznie jeden człowiek, niedowierzający własnym uszom, tu i teraz odkrywający młokosów, którzy mają zadatki na to, by… stać się popularniejsi od Jezusa. Kadr się rozszerza. Magiczne dźwięki spływają na mężczyznę niczym manna z nieba. Jest 6 listopada 1961 r., a Brian Epstein po raz pierwszy słucha Beatlesów.