Smok – pożeracz serc

* * * * *

„Dragon's Dogma",

Capcom,

Capcom, 220 zł,

(PS3, X360) PEGI: 18

Mamy tu ogromną mapę do eksploracji, zadania do wykonania i masę przeciwników do pokonania – począwszy od zwykłych rzezimieszków, przez różne drobne kreatury, na sporych golemach i gigantycznych smokach kończąc. Z tymi ostatnimi stworami łączy gracza specyficzna więź, bowiem nadmorską wioskę, w której mieszka główna postać historii, nawiedza niespodziewanie jeden z nich. Stając do walki, bohaterka lub bohater naraża się na niebezpieczeństwo i płaci – wydawać by się mogło – cenę najwyższą: smok pożera jego/jej serce. Dziwnym trafem nie kończy się to jednak śmiercią, a jedynie blizną i początkiem długiej podróży jako Arisen – Powstały/Powstała.

Ci, którzy grali kiedyś w tytuły takich serii jak „Elder Scrolls" czy „Gothic", wiedzą, że nie ma większego sensu rozpisywać się o cechach postaci, gdyż to sami gracze wybierają umiejętności, których się uczą i które rozwijają. W „Dragon's Dogma" do dyspozycji gracz otrzymuje także edytor głównej postaci, gdzie możemy wybierać z dostępnych wzorów wzrostu, postury, koloru skóry, oczu, grubości brwi i wielu innych cech.

Od początku tej przygody jesteśmy traktowani przez otoczenie z dużym szacunkiem. Najlepszym na to dowodem jest oddanie pod naszą władzę tzw. pawns, czyli w dosłownym tłumaczeniu pionków. Są to różnorodne postaci, z których możemy stworzyć wierny zespół dzielnych wojów.

W tej grze zdarzają się drobne techniczne niedociągnięcia. Ale na duży plus zaliczam łatwość w zmianach składu własnej grupy i wyborze sposobu rozwoju umiejętności jej członków. Ciekawy jest też tryb online, gdzie gracze z całego świata mogą m.in. wymieniać się własnymi pionkami.