Reklama

Co powinnam myśleć o „nielegalnym imigrancie”

To miał być odpoczynek od cywilizacji. Kilka dni na plaży w niewielkiej hiszpańskiej wsi. – Musisz odpocząć – powiedzieli mi moi bliscy i namówili na taki wypad. Rzeczywiście wakacje w tym roku upłynęły mi na pisaniu i codzienny horyzont to była przeciwległa ściana, kawałek drzewa za oknem, ekran laptopa i telewizora. Gorący czas w polityce, więc wszystkie artystyczne natchnienia zeszły na drugi plan, bo pokusa śledzenia gorących tematów była zbyt wielka.

Publikacja: 23.08.2019 18:00

Co powinnam myśleć o „nielegalnym imigrancie”

Foto: Fotorzepa

Siłą rzeczy moje wakacyjne towarzystwo składało się z polityków wplątanych w większe i mniejsze afery. Codziennie widziałam te same twarze, z makabrycznym grymasem udawanego uśmiechu albo zmęczenia samym sobą, już nie do ukrycia. Właściwie sfera polityczna zamieniła się w kronikę kryminalną na poziomie szarej strefy. Z drugiej strony inny temat – naprawdę gorący, coraz więcej wiadomości o wichurach, suszach, pożarach i wymierających gatunkach zwierząt. Jeden przycisk i znowu zbliżenie twarzy skompromitowanego polityka. Rodzaje bodźców i ich waga tak różna, że obezwładnia.

Pozostało jeszcze 85% artykułu

4 zł tygodniowo przez rok !

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.

Kliknij i poznaj szczegóły oferty

Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama