Jakie relacje start-upów i nauki

– U nas istnieje akademicki inkubator przedsiębiorczości, w którym wspieramy początkowy proces wchodzenia studentów w świat biznesu. Niestety, gdy firmy wyrastają z inkubatora, traktowane są jak zwykli partnerzy rynkowi – przyznał Waldemar Grzebyk, z-ca dyrektora ds. transferu technologii w Centrum Wiedzy i Informacji Naukowo-Technicznej Politechniki Wrocławskiej. – Korzystanie z zasobów uczelni niestety kosztuje, a jesteśmy z tego – jako jednostki finansów publicznych – rozliczani – dodał.

– My nie potrzebujmy przepływu technologii, potrzebujemy przepływu artystów. I tu także napotykamy bariery, bo na uczelniach brakuje prostych procedur współpracy z biznesem. Rzadko kiedy wyznaczana jest chociażby osoba do kontaktów. W efekcie odbijamy się od drzwi do drzwi, nikt nie chce wziąć odpowiedzialności za decyzje – podkreślał Maciej Szurek, reprezentujący start-up Clotify. To aplikacja wirtualnej szafy, do której można wrzucić i skatalogować swoje sfotografowane ubrania, a także łączyć je w kompozycje, również z zestawami, które dopiero warto kupić.

– Współpraca nauki i biznesu, zwłaszcza początkującego biznesu, to wyboista droga – zgodził się Michał Borowy z Centrum Innowacji i Transferu Technologii SGGW. – Ale u nas staramy się ją jak najbardziej wyrównać, uprościć. Zresztą muszą robić to wszystkie uczelnie, by zainteresować i przyciągnąć innowacyjne firmy. To one będą głównym odbiorcą unijnych grantów w nowym budżecie UE – dodał.

– Start-upy mają swoje specyficzne potrzeby. Chociażby kwestie zatrudniania pracowników. Nas po prostu nie stać na dodatkowe obciążenia podatkowe, składki na ZUS, stąd bardzo popularne są np. umowy o dzieło – mówiła Anna Walkowska. – Ze strony państwa brakuje też praktycznej promocji innowacji – dodała.

I zapowiedziała powstanie na początku przyszłego roku skupiającej środowisko Fundacji Start-Up Polska.