Żyjąca w latach 1818-1848 Emily Brontë jest jedną z trzech sióstr pisarek. Podobnie jak wiele innych literatek w tamtych czasach siostry publikowały swoje książki pod męskimi pseudonimami.
Charlotte Brontë (1816-1855) tworzyła jako „Currer”, Emily – jako „Ellis” i wreszcie Anne (1820-1849) – jako „Acton Bell”. Choć siostry napisały jedynie łącznie siedem książek, to ich oryginalne jak na tamte czasy dzieła błyskawicznie przysporzyły im popularności.
Jedyny zbiorowy portret sióstr Brontë najwierniej oddaje ich wygląd
Najsłynniejszą powieścią Emily Brontë z pewnością były „Wichrowe Wzgórza” z 1847 r. W tym samym roku ukazała się „Dziwna historia Jane Eyre”, z której zasłynęła Charlotte, a rok później – „Lokatorka Wildfell Hall”, najbardziej znana książka Anne Brontë.
Czytaj więcej
Na platformie Airbnb pojawiła się oferta, która z pewnością zainteresuje wszystkich fanów „Wichrowych Wzgórz”. Już niebawem będzie można zupełnie z...
Do dziś zachował się tylko jeden zbiorowy obraz wszystkich trzech sióstr, które dorastały razem w Haworth Parsonage w hrabstwie Yorkshire. Chodzi o olejny obraz pod tytułem „The Brontë Sisters (Anne Brontë, Emily Brontë, Charlotte Brontë)”, który znajduje się w zasobach National Portrait Gallery w Londynie.
Autorem pochodzącego prawdopodobnie z 1834 r. obrazu jest Branwell Brontë (1817-1848), brat pisarek. Branwell namalował portret sióstr, kiedy całe rodzeństwo miało po kilkanaście lat. Zdaniem ekspertów praca najwierniej oddaje prawdziwy wygląd młodych literatek.
Tragiczna historia rodzeństwa Brontë
Do rodzeństwa Brontë należały też dwie najstarsze siostry – Maria i Elizabeth, które zmarły w dzieciństwie. Rodzice pozostałej czwórki – pochodzący z Irlandii duchowny Patrick Brontë i jego żona Maria – zapewnili swoim żyjącym dzieciom pieczołowitą edukację. Trzy siostry wyjechały do szkoły z internatem, Branwell został w domu, ucząc się pod okiem ojca i prywatnych nauczycieli.
Czwórka rodzeństwa była ze sobą bardzo związana w dzieciństwie i podzielała wspólną pasję do literatury i sztuki. Branwell próbował swoich sił w poezji i malarstwie portretowym, ale nie zdobył w tych dziedzinach żadnych znaczących sukcesów – i ostatecznie został nauczycielem. Zmarł w wieku zaledwie 31 lat z powodu zapalenia oskrzeli i gruźlicy, których rozwój przyspieszyło uzależnienie niespełnionego artysty od alkoholu i opium.
Życie jego utalentowanych sióstr również nie było długie. Charlotte zmarła w wieku 38 lat wskutek komplikacji w czasie ciąży, natomiast Emily i Annę zabiła gruźlica, kiedy pisarki miały odpowiednio 30 i 29 lat.
Zbiorowy portret sióstr Brontë przez wiele dekad po ich śmierci uznawano za zaginiony lub zniszczony. Do ponownego odkrycia płótna doszło w 1914 r. w Banagher w Irlandii, w domu wdowca po Charlotte, Arthura Bella Nichollsa.
Czytaj więcej
„Stare mistrzynie” zyskują coraz większą renomę wśród kolekcjonerów, osiągając na aukcjach coraz wyższe ceny. Świadczy o tym rekord, jaki padł w tr...
Wyraźnie nadgryziony zębem czasu obraz odnalazła druga żona Bella Nichollsa, Mary Anna Bell. Trudno powiedzieć, dlaczego mężczyzna ukrył portret swojej znanej żony i jej sióstr. Niektórzy spekulują, że uznał go za niezbyt udaną pracę Branwella, który, nawiasem mówiąc, w dorosłości często popadał z Charlotte w konflikty. Płótno przejęła wkrótce National Portrait Gallery.
Praca do dziś wywołuje wiele spekulacji, jedna z nich dotyczy obiektu za plecami trzech sióstr. Niektórzy uważają, że przypominająca kolumnę figura kryje sylwetkę mężczyzny, którym mógł być ojciec rodzeństwa albo nawet sam Branwell. Sylwetkę zamalowano z powodów, które do przeprowadzenia bardziej wnikliwych analiz w laboratorium pozostają tajemnicą.
Źródło:
www.artnet.com
