Muzeum Pamięci Sybiru zorganizowało „Światło Pamięci" – uroczystość przed budynkiem Muzeum Pamięci Sybiru. Sybiracy, białostoczanie i władze miasta złożyli kwiaty przed pomnikiem poświęconym „Bohaterskim Matkom Sybiraczkom" oraz zapalili znicze, które rozświetliły tory kolejowe niknące we wnętrzu muzeum.
Po uroczystości dyrektor muzeum Wojciech Śleszyński i harcmistrz Krzysztof Jakubowski podpisali porozumienie o współpracy między Muzeum Pamięci Sybiru a Komendą Chorągwi Białostockiej Związku Harcerstwa Polskiego w zakresie wspólnych działań edukacyjnych i kulturalnych.
Czytaj więcej
10 lutego obchodzimy rocznicę sowieckich deportacji obywateli polskich w głąb Związku Radzieckiego. Składane są kwiaty, palone znicze, odsłaniane p...
9 lutego w muzeum odbyło się także spotkanie inaugurujące działania Muzealnej Pracowni Doświadczeń Granicznych. Materiałem dla pracowni będą zbiory Muzeum Pamięci Sybiru, jego praca badawcza, edukacyjna i wydawnicza. Pracownia będzie tworzyła krąg wybitnych postaci humanistyki i życia publicznego z Polski i ze świata w roli konsultantów i korespondentów oraz uczestników dyskusji, konferencji, działalności wydawniczej. „Światowej klasy badacze, liderzy opinii i muzealnicy skupieni wokół Pracowni będą prowadzili dialog na międzynarodowym forum wielu dziedzin humanistyki: historii, filozofii, antropologii, kulturoznawstwa czy teologii" – zapowiadają twórcy nowej placówki.
Od 10 lutego 1940 r. do czerwca 1941 r. władze Związku Sowieckiego, okupującego tereny II Rzeczypospolitej, zorganizowały cztery wywózki na Wschód obywateli polskich
Główne obchody 82. rocznicy pierwszej masowej deportacji Polaków na Wschód odbędą się w Białymstoku w czwartek przy Pomniku-Grobie Nieznanego Sybiraka.
12 lutego o godz. 17 ruszy zaś Bieg Pamięci Sybiru między ulicami Kawaleryjską i Filipowicza (Las Solnicki) w Białymstoku.
Od 10 lutego 1940 r. do czerwca 1941 r. władze Związku Sowieckiego, okupującego tereny II Rzeczypospolitej, zorganizowały cztery wywózki na Wschód obywateli polskich. Pierwsza z nich objęła głównie rodziny urzędników państwowych, m.in. sędziów, prokuratorów, policjantów, leśników, wojskowych i właścicieli ziemskich. Wywożeni trafiali do północnych regionów ZSRS, w okolice Archangielska oraz do Irkucka, Kraju Krasnojarskiego i Republiki Komi. Pierwsza wywózka była największa, objęła ok. 140 tys. osób. Całkowita liczba obywateli polskich wywiezionych w latach 1940-41 w głąb Związku Sowieckiego nie jest znana.
