Wagnerowcy nie zniknęli. Zarabiają miliony na afrykańskim złocie. Zyski z wydobycia czerpie też Łukaszenka

O Grupie Wagnera świat usłyszał w 2014 r., gdy oddziały najemników wzięły udział w aneksji Krymu. Później świadczyła swoje usługi m.in. syryjskiemu dyktatorowi Baszarowi al-Assadowi i kilku afrykańskim reżimom. Łabędzim śpiewem wagnerowców miał być bunt przeciwko rosyjskiej generalicji, która miała wykorzystywać najemników jako mięso armatnie w walkach w Ukrainie. W drugim roku wielkiej wojny Rosji z Ukrainą skłócony z dowództwem rosyjskiej armii i ministrem obrony Siergiejem Szojgu przywódca ok. 25 tys. najemników Jewgienij Prigożyn bez oporu zajął Rostów nad Donem. Inną kolumnę na północ w kierunku Moskwy poprowadził drugi lider tej formacji Dmitrij Utkin, były podpułkownik rosyjskiego wywiadu wojskowego GRU, od którego pseudonimu formacja wzięła swą nazwę. Gdy minęli Woroneż, a następnie Lipieck, do gry pośpiesznie włączył się Aleksander Łukaszenka. Białoruski dyktator przekonał Prigożyna do zatrzymania marszu na Moskwę i namówił do wycofania najemników z Rosji do Białorusi, gwarantując im bezpieczeństwo i nietykalność.