Rządowy projekt ustawy o zabezpieczeniu socjalnym osób wykonujących zawód artystyczny stał się dla Piotra Zaremby okazją do postawienia zapytania o relacje artyści–rządzący, ale też szerzej, do krytyki współczesnej kultury („Każda władza lubi mieć swoich artystów”, „Plus Minus”, 5-6 czerwca 2026). Jednak ten projekt jest zbyt ważny, by traktować go jedynie jako pretekst. Nie tylko dlatego, że dotyczy grupy społecznej istotnej dla wspólnoty. Dyskusja o ustawie i sposób jej prowadzenia wiele mówi o stosunku do państwa, o modelu relacji społecznych, wreszcie o kształcie dzisiejszego życia politycznego i medialnego.