Nie bez znaczenia jest, że autorowi do powstania książki posłużyły przede wszystkim materiały opublikowane przez innych. On sam w tym celu odbył siedem rozmów ze znającymi Kunderę (m.in. z Agnieszką Holland). Często odwołuje się do Antonina J. Liehma, pisarza i tłumacza zaprzyjaźnionego z pisarzem. W ten sposób Kaczorowski dostał cudze punkty widzenia, które przełożył na swój sposób myślenia o bohaterze książki. Wiadomo, że Kundera starannie selekcjonował tworzących jego świat, a dziennikarzy zdecydowanie unikał. Florence Noiville, autorce biograficznej próby Milana – „Pisać, cóż za dziwny pomysł!” – udało się jednak go poznać i nieraz z nim rozmawiać.