Žižka żył na przełomie XIV i XV wieku. Jako najemnik z oddziału Jana Sokola z Lamberka wziął udział w bitwie pod Grunwaldem, a dziesięć lat później dowodził już husytami w Pilźnie. Po starciu pod Sudomierzem, gdzie stawił opór zdecydowanie silniejszym siłom królewskim, został mianowany hetmanem taborytów. Sławę przyniosła mu strategia polegająca na wykorzystaniu wozów jako osłony zarówno podczas działań obronnych, jak i zaczepnych.